Noodgedwongen thuis werken op je éérste werkdag van je eerste echte baan.

20 maart 2020 | 3 minuten leestijd

De éérste werkdag van mijn eerste echte baan. Wat mij van tevoren te wachten stond? Dat wist ik sowieso al niet, maar toen op de avond daarvoor strenge maatregelen tegen het Corona virus werden getroffen wist ik het al helemaal niet meer. Het werd een week die ik totáál niet aan heb zien komen.

Maandagochtend, stress om het inparkeren van mijn auto had ik in elk geval niet. Bij aankomst op het kantoor van i-spark tref ik een lege parkeerplaats aan. Ik begin bijna te twijfelen of ik wel aan het juiste adres ben. Bij de deur word ik begroet door Tamara met een zwaai vanaf een gepaste afstand, en eenmaal binnen kom ik erachter dat een deel van het kantoor plaats heeft gemaakt voor een (thuis) basisschool. Inclusief whiteboard met rooster. Een interessant begin van mijn eerste werkdag.

Nadat mijn nieuwe laptop goed is gedesinfecteerd beginnen we met het verkennen van de systemen. Dit gebeurt natuurlijk met enige afstand van elkaar, waardoor het aanwijzen van specifieke punten op het scherm toch wat onduidelijk wordt. Hierna wacht mij een verrassing. Een zestien persoons welkomst taart! Echter… omdat iedereen thuis werkt zijn er maar drie mensen op kantoor. Een klein gelukje voor mijn huisgenoten, want de rest van de taart gaat mee naar huis.

Rond 12 uur weet ik de meest belangrijke dingen en is het tijd om net als de rest van Nederland thuis te gaan werken. Het blijkt dat dit toch wat onhandig is in je eerste week. Kennismakingsgesprekken met nieuwe collega’s via je laptop en audio die niet altijd werkt, het zorgt ervoor dat kennismaken een enkele keer bestaat uit het zwaaien naar elkaar. Toch een beetje ongemakkelijk. Gelukkig heb ik de rest van de dag op mijn eigen tempo kunnen beginnen met cursussen van bekende tools als Klipfolio. Hierdoor kan ik toch al snel, met enige ondersteuning, bezig met het verhelpen van een aantal kleine problemen in dashboards en het controleren de achterliggende data.

Op woensdag ochtend kom ik erachter dat we een nieuwe tweemaal daagse meeting hebben ingesteld. Dit om toch het gevoel van saamhorigheid vast te houden en om te polsen hoe het met iedereen gaat. Een goed idee, maar er hoort weer een nieuwe applicatie bij. Vijf minuten voor de meeting denk ik al klaar te zitten, en tien minuten later is er nog steeds niemand… Gek. Dan krijg ik een bericht met de vraag waar ik blijf. Ik was toch aan het wachten op de meeting? Het stond in mijn scherm… Oeps. Foutje. Ik had de uitnodiging voor de middag aangeklikt. De meeting die ik tegen de middag tevens óók vergat, dolenthousiast bezig met mijn eerste echte werkzaamheden.

De rest van de week verloopt relatief soepel, voor zover dat kan terwijl je thuis werkt. Ondanks het gekke verloop van deze week voel ik me bij i-spark meteen erg welkom. Mijn vragen worden snel beantwoord, en wanneer dit niet via tekst kan is er altijd wel iemand met wie ik kan bellen. Ik kijk er erg naar uit om binnenkort wél samen met mijn collega’s op kantoor te werken.

Voordat ik mijn laptop sluit en mijn eerste week beëindig wil ik iedereen iets op het hart drukken. Denk om jezelf en elkaar in deze lastige tijden. Alleen met zijn allen, kunnen we deze situatie zo goed mogelijk doorstaan.

Mike